Τα τελευταία χρόνια έχω μία μανία με το "Σαν σήμερα"!
Θέλω να μαθαίνω τι έγινε κάθε μέρα, χρόνια πριν.
Μαζί με αυτό όμως, ενημερώνομαι και για τις Παγκόσμιες και Εθνικές ημέρες.
Γενικά, είμαι αντίθετη με την καθιέρωση Παγκόσμιας ημέρας, για όποιο λόγο και να είναι αυτή.
Τι ωφελεί δηλαδή η "παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος", αν δεν φροντίζουμε το περιβάλλον μας κάθε μέρα;
Τι ωφελεί η "παγκόσμια ημέρα προσευχής για τους πάσχοντες απο αυτισμό",
εάν όλο το χρόνο αδιαφορούμε και παραγκωνίζουμε ή και λοιδωρούμε
αυτούς τους ασθενείς;;
Αλλά... και παγκόσμια ημέρα Μπριζόλας και Πεολειχίας;;;
Αυτό μπορεί κάποιος σας παρακαλώ να μου το εξηγήσει;
Προς τι η ημέρα αυτή;
Θα ωφελήσει ποιούς και σε..τι;;;;
Είναι να γελάς και να κλαις μαζί....
Αλήθεια, έχω μπερδευτεί, να το πάρω σοβαρά και να κλάψω,
ή να το προσπεράσω γελώντας;;;;
Και για του λόγου το αληθές :
14 Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα Μπριζόλας και Πεολειχίας!!!
Η Παγκόσμια Ημέρα Μπριζόλας και Πεολειχίας ξεκίνησε το 2002,
με πρωτοβουλία του ραδιοφωνικού παραγωγού Τομ Μπέρτσι του
σταθμού 103.7FNX, που εδρεύει στο Ρόουντ Άιλαντ των ΗΠΑ και
γνωρίζει διάδοση μέσω Ιντερνετ.
Είναι η ανδρική εκδοχή της Ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου και
γιορτάζεται στις 14 Μαρτίου, ακριβώς ένα μήνα μετά την επέτειο
του Αγίου. Την πρωτοβουλία, την ημέρα αυτή, έχει το θήλυ. Στην
αρχή προσφέρει στον καλό της μια καλοψημένη μπριζόλα και στη
συνέχεια την υπέρτατη ηδονή.
Ημέρα της Γυναίκας σήμερα, και όπως κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, όλα τα καταστήματα διασκέδασης θα κατακλειστούν απο γυναικοπαρέες.... Τα ρεστοράν, οι ταβέρνες, τα κλαμπάκια, τα μπουζουκομάγαζα..!!!
Ο κάθε μαγαζάτορας θα έχει φροντίσει να προσφερθούν και λουλούδια σε κάθε κυρία, γιατί έτσι είθισται τα τελευταία χρόνια...
Πόσο λάθος είμαστε όλοι μας.... Πόσο λανθασμένα γιορτάζουμε αυτή τη μέρα! Και φυσικά φταίμε εμείς οι γυναίκες, που δεχόμαστε και συναινούμε σε αυτή την εγκληματική πράξη! Γιατί περι εγκλήματος πρόκειται...... Σκοτώνουμε για ακόμη μία φορά, όλες εκείνες τις γυναίκες που αψήφισαν τόσα πολλά για να αγωνιστούν για κάποια δικαιώματα που εμείς σήμερα θεωρούμε αυτονόητα!
Σήμερα είναι ημέρα τιμής και μνήμης στους αγώνες των εργατριών - υφαντριών στη Νέα Υόρκη του 1857. Γυναίκες που αγωνίστηκαν για την κατοχύρωση της ισότητας και την μείωση του ωραρίου εργασίας απο 16 σε 12 ΄ώρες, την ίση αμοιβή με τους άνδρες, και την ισότιμη μεταχείριση στον εργασιακό αλλά και κοινωνικό τους χώρο.
Βέβαια, οι γυναίκες έχουμε μακρύ δρόμο ακόμη μπροστά μας, μέχρι να τα κατακτήσουμε όλα αυτά. Μέχρι να εκπροσωπηθούμε ισάριθμα στα κέντρα λήψης αποφάσεων... Μέχρι η κοινωνία να αποδεχτεί οτι και η γυναίκα μπορεί να πιεί ένα καφέ ή ένα ποτό μόνη της αν νιώθει αυτή την ανάγκη, ή αν η μοναξιά της το επιβάλει....
Πρέπει πολλά να γίνουν ακόμη για τη γυναίκα, αρκεί όμως κι εμείς να μη ξεχνάμε τους ρόλους μας! Να μη χάνουμε το φύλο μας! Γιατί δυστυχώς, αυτό έχουμε καταφέρει μέχρι στιγμής.... Εχουμε μπερδευτεί πολύ, δυστυχώς....
Ας φροντίσουμε φίλες μου, φέτος να τιμήσουμε την Ημέρα της Γυναίκας, με τον τρόπο που της αξίζει!
Η σημερινή ημέρα, είναι ημέρα ΙΕΡΗ για τις γυναίκες που σέβονται τους εαυτούς τους, και τη γυναικεία τους υπόσταση.....
Αντισταθείτε λοιπόν, στις "σκυλοκαταστάσεις"..... και αποτίστε φόρο τιμής, σε ΕΚΕΙΝΕΣ ΠΟΥ ΠΡΩΤΟΣΤΆΤΗΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑ, ΙΣΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ, ΙΣΟΝΟΜΙΑ, ΚΑΙ ΙΣΟΤΙΜΙΑ.....
Χρόνια πολλά φίλες μου!
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς Αναστασία.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Και για να μπορέσουμε να συγκρίνουμε με το σήμερα,
ας δούμε ένα δημοσίευμα στις 20/3/1928
και ας απολαύσουμε τη.....γελοιότητα σε όλο της το μεγαλείο :
Ορισμένα τινά Ελληνικά θήλεα
Άρθρο που είχε δημοσιευτεί πριν από 81 χρόνια:
Ορισμένα τινά Ελληνικά θήλεα ζητούν να δοθή ψήφος εις τας γυναίκας. Σχετικώς με το ίδιον τούτο θέμα διαπρεπέστατος επιστήμων είχεν άλλοτε αναπτύξη από του βήματος της Βουλής το επιστημονικώς πασίγνωστον, άλλως τε, γεγονός ότι παν θήλυ διατελεί εις ανισόρροπο και έξαλλον πνευματικήν κατάστασιν ωρισμένας ημέρας εκάστου μηνός.
Επειδή, εν τούτοις, αι ημέραι αύται, δεν συμπίπτουν ως προς όλα τα θήλεα, είναι αδύνατον να ευρεθεί ημέρα πνευματικής ισορροπίας και ψυχικής γαλήνης όλων των θηλέων, ώστε την ευτυχή εκείνη ημέραν να ορίζωνται αι εκάστοτε εκλογαί. Η γυναικεία συνεπώς ψήφος είναι πράγμα επικίνδυνον, άρα αποκρουστέον.
Δε φοβάμαι τους κακούς.
Φοβάμαι τους ανόητους, τους κουτοπόνηρους και τους κομπλεξικούς...
Φοβάμαι τους "κολλημένους" κι εκείνους που δεν τα έχουν βρει με τον εαυτό τους...
Φοβάμαι εκείνους που δεν έχουν τη "μαγκιά" να μου εκφράσουν κατά πρόσωπο τις διαφορές τους απέναντί μου
και βρίσκουν διάφορους ποταπούς και πονηρούς τρόπους για να μου δώσουν να καταλάβω,
οτι .....έχουν πρόβλημα μαζί μου!
Φοβάμαι αυτούς που έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και αμφισβητούν τους ίδιους τους τους εαυτούς....
Με τρομάζει που πολύ συχνά συναντώ τέτοιους ανθρώπους στη ζωή μου,
και θυμώνω με τον εαυτό μου, γιατί ενώ το είχα αντιληφτεί απο την αρχή,
θέλησα να τους δώσω δεύτερη και τρίτη και....χιλιοστή ευκαιρία!
Και πως τελικά να προφυλαχτώ, με ποιό τρόπο;;;
Τελικά, δε φταίνε εκείνοι!
ΕΓΩ φταίω, που γι ακόμη μία φορά δεν εμπιστεύτηκα το ένστικτό μου,
και τους δίνω την ευκαιρία και τη χαρά, να νομίζουν μέσα στην ανοησία τους,
οτι..... "μου τη λένε".....
Κι εγώ, απο ευγένεια;... από ανωτερότητα;... απο υπερηφάνεια;..... από βλακεία ίσως....
τους αφήνω να το καταχαίρονται....
Τουλάχιστο όμως, νιώθω "εντάξει" με τον εαυτό μου.
Είμαι καλά και με μένα, και με εκείνους...
Ας υποφέρουν λοιπόν εκείνοι, μέσα στη μιζέρια και τη βλακεία τους...
Νέα χρονιά, νέες αποφάσεις, νέα όνειρα, νέες ελπίδες...
2009 = 2+0+0+9=11 = 1+1=2
2 ευχές...
1η ευχή : Ειρήνη στον κόσμο!!
2η ευχή : Υγεία !!
Άλλος ένας χρόνος πέρασε.
Άλλος ένας χρόνος προστέθηκε στο προσωπικό σακούλι που κουβαλά στην πλάτη του ο καθένας μας..
Για άλλους ήταν πιο καλός ο χρόνος που πέρασε, για άλλους δυσκολότερος.
Το παλέψαμε όμως όλοι μας..προσπαθήσαμε για το καλύτερο. Με τα άγχη με τις δυσκολίες, με τα προβλήματα, με τις όποιες μικρές και μεγάλες χαρές φτάσαμε και στο τέλος του 2008.
Πότε πέρασε κιόλας ένας ολόκληρος χρόνος;
Σα να ήταν χθες ευχόμασταν για το 2008 ...;
Να΄ναι όμορφο, λέγαμε, να΄ναι χαρούμενο, να΄ναι ευτυχισμένο ...;
Μα θαρρώ πως οι πιο πολλές ευχές δεν εισακούστηκαν ...; και φυσικά ...;.δεν πραγματοποιήθηκαν ...;
Δε θα κάνω εγώ τον παγκόσμιο απολογισμό του έτους, είναι άλλοι πιο ειδικοί για να ασχοληθούν.
Μόνο με τον προσωπικό μου απολογισμό ίσως να μπορέσω να τα καταφέρω αλλά και πάλι δε θα σας κουράσω με αυτό.
Ένα είναι το σίγουρο. Πως αν μη τι άλλο κάθε χρονιά που φεύγει μας αφήνει παρακαταθήκη τις εμπειρίες.
Την πείρα που αποκτούμε σαν καταστάλαγμα του χρόνου που έφυγε.
Και μπαίνουμε σιγά σιγά στη νέα χρονιά.
Νέες ευχές, νέες ελπίδες, νέα όνειρα, νέες προσδοκίες!
Και σχέδια, πολλά σχέδια από την αρχή, με αισιοδοξία και θετική σκέψη!
Άντε, λέμε, φέτος θα μου πάνε όλα καλύτερα! Θα ολοκληρώσω και το σπίτι που φτιάχνω, θα βελτιώσω και τις συνθήκες της εργασίας μου, θα βρω και ένα ταιρι, (ή θα επανορθώσω τα κακώς έχοντα στην υπάρχουσα σχέση) και θα ...;θα ...;θα ...;.
Αλλά θα μου πείτε, και τι πρέπει να κάνουμε; Να τα βάψουμε μαύρα και να περιμένουμε την καταστροφή του κόσμου;
Όχι φίλοι μου!
Δε θέλω να σας αποκαρδιώσω και να σας πω ότι ΚΑΙ φέτος δύσκολα θα είναι..
Πάλι θα πονέσουμε , πάλι θα χάσουμε, πάλι θα απελπιστούμε, πάλι θα κλάψουμε, αλλά δυστυχώς αυτά θα συμβούν και πάλι, αν εμείς οι ίδιοι δεν αλλάξουμε!
Αν δε μάθουμε να είμαστε πιο άνθρωποι!
Πιο ειλικρινείς με τους εαυτούς μας πρώτιστα, και μετά με τους γύρω μας!
Αν δε μάθουμε να δίνουμε, να μοιραζόμαστε, να προσφέρουμε..
Αν δε μάθουμε να είμαστε λιγότερο εγωιστές και εγωκεντρικοί!
Γι αυτό λοιπόν, εγώ θα΄θελα να ευχηθώ πρώτα στον εαυτό μου και μετά σε όλους σας,
να μπορέσουμε να αλλάξουμε το "μέσα" μας!
Να μάθουμε να αγαπούμε χωρίς ανταλλάγματα.
Να μπορούμε να δίνουμε, χωρίς να περιμένουμε να μας επιστραφούν στο δεκαπλάσιο.
Να έχουμε τη διάθεση να δώσουμε χαρά και να μοιράζουμε χαμόγελα.
Να έχουμε τη δυνατότητα να απλώσουμε το χέρι μας, να στηρίξουμε και να βοηθήσουμε κάποιους που το έχουν ανάγκη.
Τότε ναι, θα μπορούμε να ελπίζουμε πως και σε εσάς και σε μένα όλα θα πάνε καλύτερα το 2009!!!!!
Μάθετε τώρα όλη την αλήθεια για το πώς προέκυψαν τα "ασυνάρτητα" κάλαντα
που λέμε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.
Άλλο ένα love story που έμεινε στην ιστορία έστω με αυτόν τον περίεργο τρόπο.
Πρώτα από όλα ας θυμηθούμε λίγο τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς (γιατί έχουμε και κάποια χρόνια να τα πούμε)!
Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά
ψιλή μου δεντρολιβανιά (*)
Κι αρχή καλός μας χρόνος
εκκλησιά με τ' άγιο θόλος (*)
Αγιος Βασίλης έρχεται
και δε μας καταδέχεται (*)
από την Καισαρεία
συ σ' αρχόντισσα κυρία (*)
Βαστάει πένα και χαρτί
Ζαχαροκάντυο ζυμωτή (*)
Χαρτί χαρτί και καλαμάρι
δες και με το παλικάρι (*)
-- -------------------------------
Εσείς βγάζετε νόημα; Εγώ πάντως όχι! Ιδού λοιπόν η εξήγηση....
Η ιστορία μας διαδραματίζεται στον μεσαίωνα.
Σε εκείνα τα χρόνια οι φτωχοί και χαμηλών στρωμάτων άνθρωποι δεν είχαν το δικαίωμα να μιλούν στους αριστοκράτες
παρά μόνο σε γιορτές όπου μπορούσαν να τους απευθύνουν ευχές.
Ήταν λοιπον ένας νεαρός (βλέπε Ρωμαίος και Ιουλιέτα-Μοντέγοι και Καπουλέτοι) αλλά φτωχό το παλικάρι ,
που είχε ερωτευθεί μια όμορφη αριστοκράτισσα.
Σκαρφίστηκε λοιπόν το εξής ώστε να εκφράσει τον έρωτά του
με τρόπο που να μην γίνει αντιληπτός όμως από τους υπόλοιπους.
Σου λέει θα πάω την πρωτοχρονιά να της πω τις ευχές μου για το νέο έτος
αλλά θα φτιάξω ένα δικό μου ποίημα που θα έχει εναν στίχο από τα κάλαντα ,
εναν στίχο που θα απευθύνεται στη γκόμενα (!) και έτσι δεν θα με πάρουν χαμπάρι!
Αρχίζει λοιπόν και βάζει ενδιάμεσους στίχους (αυτούς με τα αστεράκια).
Την αποκαλεί ψηλή ,σαν δεντρολιβανιά.
Επειδή φορούσε ένα από τα ψηλά τα κωνικά καπέλα με το τούλι στην κορυφη ,
την παρομοιάζει με Εκκλησιά με το Αγιο θόλος (θόλος εκκλησίας).
Της λέει ότι δεν τον καταδέχεται (ο Αι Βασίλης δεν εχει να κανει!) γιατί είναι αρχόντισσα κυρία.
Τέλος κλείνει με τις γαλιφιές!
Την λεει ζαχαροκάντυο ζυμωτή, δηλαδή φτιαγμένη από ζάχαρη (γλυκειά μου) και την παρακαλεί να του ρίξει μια ματιά.
Ετσι λοιπόν μια καψούρα έγινε τραγούδι και για αιώνες εμείς το τραγουδάμε και κονομάμε.
Γιατί η καψούρα πουλάει, δεν το μαθες;
ΑΝΤΕ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΚΑΨΟΥΡΑ!
Παράξενα χριστουγεννιάτικα έθιμα από όλο τον κόσμο
Ημέρες γιορτών και χιλιάδες άνθρωποι ανά τον κόσμο ζουν στην ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων. Τα έθιμα των ημερών αυτών διαφέρουν από τόπο σε τόπο και σε πολλές περιπτώσεις παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Λετονία
...; Όπως στη Λετονία, όπου οι πολίτες πιστεύουν ότι ο «Πατέρας των Χριστουγέννων» φέρνει από ένα δώρο και τις 12 μέρες των γιορτών, με αφετηρία την Παραμονή Χριστουγέννων. Το επίσημο γεύμα των Λετονών περιλαμβάνει κόκκινα φασόλια με σάλτσα χοιρινού, μικρές πίτες, λάχανο και λουκάνικα.
Ουγγαρία
Αντίθετα, στην Ουγγαρία ο Σάντα Κλάους έρχεται στις 6 Δεκεμβρίου. Τα παιδιά πρέπει να καθαρίζουν και να τοποθετήσουν τα παπούτσια τους έξω από το σπίτι πριν πάνε για ύπνο. Την επόμενη μέρα, κόκκινοι σάκοι είναι γεμάτοι με γλυκά και παιχνίδια. Όσο για τα παιδιά, που ήταν άτακτα, τους περιμένει μια χρυσή βίτσα. Την παραμονή των Χριστουγέννων τα παιδιά επισκέπτονται συγγενείς ή πηγαίνουν στο σινεμά, αφού ο μικρός Χριστός «φέρνει» δώρα. Γι' αυτό, στο δέντρο είναι κρεμασμένα ακόμα και τρόφιμα για να «τρατάρουν» τον επισκέπτη. Το εορταστικό γεύμα περιέχει φρέσκο ψάρι με πατάτες και ρύζι, ενώ σερβίρονται και σπιτικά γλυκά. Τα μεγαλύτερα παιδιά πηγαίνουν στην εκκλησία.
Ρουμανία
Στην Τρανσυλβανία εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι οι νοικοκυρές μαγειρεύουν για χριστουγεννιάτικο έδεσμα γεμιστό λάχανο, το οποίο ετοιμάζουν ένα 24ωρο πριν, αφού είναι πιο γευστικό τη 2η και την 3η μέρα.
Γερμανία
Οι Γερμανοί λατρεύουν να στολίζουν τα σπίτια τους με διάφορα παραδοσιακά μπιχλιμπίδια. Ιδιαίτερη θέση έχουν τα φαναράκια, που τοποθετούνται στα παράθυρα αλλά και ένα στεφάνι από φύλλα με τέσσερα φυσικά κεριά. Ο Πατέρας των Χριστουγέννων φέρνει τα δώρα αργά το απόγευμα της παραμονής των Χριστουγέννων, μετά τη Λειτουργία. Ένα από τα μέλη της οικογένειας χτυπά ένα κουδούνι και καλεί τους υπόλοιπους να ανοίξουν τα δώρα. Ψάρι και χήνα είναι κάποια από τα παραδοσιακά εδέσματα.
Γαλλία
Ζουαγιέ Νοέλ τραγουδούν οι Γάλλοι και τα έθιμα τους δε διαφέρουν πολύ από τα δικά μας. Τη διαφορά ωστόσο κάνουν στο στολισμό του χριστουγεννιάτικου δέντρου, όπου το γεμίζουν με κόκκινες κορδέλες και αληθινά άσπρα κεριά.
Αυστραλία
Εντελώς διαφορετικά Χριστούγεννα "κάνουν" οι Αυστραλοί, όχι όμως λόγω των διαφορετικών εθίμων, αλλά εξαιτίας του καιρού. Ενώ ο περισσότερος κόσμος ταυτίζει αυτές τις γιορτές με κρύο και χιόνι, στην Αυστραλία, ο Άγιος Βασίλης φτάνει από τη θάλασσα με τζετ σκι!
